Nawigacja

Nasz patron

ŚWIĘTY JAN PAWEŁ II

BIOGRAFIA NASZEGO PATRONA

 

 

Życie Karola Wojtyły przed wyborem na Papieża

 

   

Dom rodzinny papieża Jana Pawła II

Karol Wojtyła urodził się w Wadowicach jako drugi syn Karola Wojtyły seniora i Emilii z Kaczorowskich. Ród Wojtyłów wywodzi się z Czańca koło Kęt i Lipnika (obecnie dzielnica Bielska-Białej). Ród Kaczorowskich pochodzi z Michalowa k. Szczebrzeszyna.

Karol Wojtyła ochrzczony został dnia 20 czerwca 1920 roku. Rodzina Wojtyłów żyła skromnie. Jedynym źródłem utrzymania była pensja ojca – wojskowego urzędnika w Powiatowej Komendzie Uzupełnień w stopniu porucznika. Matka pracowała dorywczo jako szwaczka. Edmund, brat Karola, po ukończeniu wadowickiego gimnazjum studiował medycynę w Krakowie

Karol Wojtyła w wieku dwunastu lat

W dzieciństwie Karola nazywano najczęściej zdrobnieniem imienia – Lolek. Był chłopcem bardzo utalentowanym i usportowionym. Regularnie grał w piłkę nożną oraz jeździł na nartach. Bardzo ważnym elementem życia Karola były wycieczki krajoznawcze, a także spacery po okolicy Wadowic. W większości wycieczek towarzyszył mu ojciec.

Jego matka zmarła 13 kwietnia 1929 roku, w wieku 45 lat. Trzy lata później, w 1932 r., zmarł na szkarlatynę w wieku 26 lat Edmund, brat Karola. Chorobą zaraził się od swojej pacjentki w szpitalu w Bielsku.

Od września 1930 roku, po zdaniu egzaminów wstępnych, Karol Wojtyła rozpoczął naukę w 8-letnim Państwowym Gimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Nie miał żadnych problemów z nauką. Już w tym wieku, według jego katechetów, wyróżniała go także ogromna wiara. W pierwszej klasie ks. Kazimierz Figlewicz zachęcił go do przystąpienia do kółka ministranckiego, którego stał się prezesem. Katecheta ten miał znaczny wpływ na rozwój duchowy młodego Karola Wojtyły.

Podczas nauki w gimnazjum Karol zainteresował się teatrem - występował w przedstawieniach Kółka Teatralnego stworzonego przez polonistów z wadowickich gimnazjów: żeńskiego im. Michaliny Mościckiej i męskiego im. Marcina Wadowity (zobacz też: Teatr).

 

Studia

14 maja 1938 Karol Wojtyła zakończył naukę w gimnazjum otrzymując świadectwo maturalne z oceną celującą, która umożliwiała podjęcie studiów na większości uczelni bez egzaminów wstępnych. Karol Wojtyła wybrał studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia rozpoczął w październiku 1938 roku.

W pierwszym roku studiów Karol przeprowadził się wraz z ojcem do rodzinnego domu matki przy ul. Tynieckiej 10 w Krakowie. Czas od października 1938 do lutego 1941 roku to okres wytężonej nauki Karola na studiach, spotkań grupy literackiej, a także tworzenia własnej poezji. Dnia 18 lutego 1941 roku po długiej chorobie zmarł ojciec Karola.

Wojna odebrała Karolowi Wojtyle możliwość kontynuowania studiów, po śmierci ojca zatrudnił się więc w zakładach chemicznych Solvay w Borku Fałęckim. W tym okresie Karol związał się też z organizacją podziemną „Unia”, powiązaną ze środowiskiem katolickim, która starała się między innymi ochraniać zagrożonych Żydów.

Na jesieni roku 1941 Karol wraz z przyjaciółmi założył Teatr Rapsodyczny, który swoje pierwsze przedstawienie wystawił 1 listopada 1941. Rozstanie Wojtyły z teatrem nastąpiło nagle w roku 1942, gdy postanowił on studiować teologię i wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie oraz rozpoczął w konspiracji studia na Wydziale Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W okresie od kwietnia 1945 do sierpnia 1946 roku Karol Wojtyła pracował na uczelni jako asystent i prowadził seminaria z historii dogmatu.

 

Kapłaństwo

1 listopada 1946 roku kardynał Adam Stefan Sapieha wyświęcił Karola Wojtyłę na siędza, 2 listopada neoprezbiter odprawił Mszę św. prymicyjną w krypcie św. Leonarda na Wawelu. 15 listopada Karol Wojtyła wyjechał do Rzymu, aby kontynuować studia na uczelni Instituto Internazionale Angelicum (teraz Papieski Uniwersytet w Rzymie). W 1948 roku ukończył studia – jednak z powodu braku funduszy na wydanie pracy doktorskiej drukiem nie uzyskał stopnia doktorskiego. Tytuł ten został mu przyznany dopiero w Polsce.

Karol Wojtyła został skierowany do pracy w parafii Niegowić na okres 7 miesięcy. Od tego momentu rozpoczął się dla młodego księdza okres wycieczek i podróży z młodzieżą po Polsce. Wolny czas zawsze starał się spędzać z chłopcami i dziewczętami na łonie natury. W marcu 1949 roku Karol Wojtyła został przeniesiony do parafii św. Floriana w Krakowie. Tam też założył mieszany chór gregoriański. Nadal często wyprawiał się na wycieczki z młodzieżą. Podczas wielu wycieczek ksiądz Wojtyła starał się zmylić ówczesną milicję i dlatego zdejmował sutannę i kazał nazywać się „wujkiem”.

Po śmierci w roku 1951 kardynała Sapiehy, Karol Wojtyła został skierowany na urlop w celu ukończenia pracy habilitacyjnej. W tym okresie dużo uwagi poświęcił także pracy publicystycznej. Pisał wiele m.in. na temat chrześcijańskiej etyki seksualizmu. Dnia 12 grudnia 1953 jego praca Ocena możliwości oparcia etyki chrześcijańskiej na założeniach systemu Maxa Schelera została przyjęta jednogłośnie przez Radę Wydziału Teologicznego UJ, jednak Wojtyła nie uzyskał habilitacji z powodu odmowy Ministerstwa Oświaty.

Karol Wojtyła powrócił do przerwanych obowiązków. Wykładał m.in. w seminariach diecezji: krakowskiej, katowickiej i częstochowskiej (mieściły się one wszystkie w Krakowie) oraz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jego wykłady obejmowały głównie teologię moralną i etykę małżeńską.

 

Biskupstwo

W roku 1958 Karol Wojtyła został mianowany biskupem tytularnym Ombrii, a także biskupem pomocniczym Krakowa. Konsekracji biskupiej ks. Karola Wojtyły dokonał 28 września 1958 w katedrze na Wawelu metropolita krakowski i lwowski, arcybiskup Eugeniusz Baziak. W 1962 roku został krajowym duszpasterzem środowisk twórczych i inteligencji. Na okres biskupstwa Karola Wojtyły przypadły także obrady Soboru Watykańskiego II, w których aktywnie uczestniczył. Już w tym okresie Karol Wojtyła bardzo dużo czasu poświęcał na podróże zagraniczne w celach ewangelizacyjnych i religijnych.

30 grudnia 1963, półtora roku po śmierci swego poprzednika, arcybiskupa Eugeniusza Baziaka, Karol Wojtyła został mianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim. W roku 1967 otrzymał tytuł kardynała, a jego kościołem tytularnym stał się kościół św. Cezarego Męczennika.

Na zwołanym po śmierci Jana Pawła I drugim konklawe w roku 1978 Wojtyła został wybrany na papieża i przybrał imię Jana Pawła II. Wynik wyboru ogłoszono 16 października o 18:44

 

Wykładniki pontyfikatu

 

   

 

Polak papieżem.

Jan Paweł II był pierwszym papieżem z Polski, jak również pierwszym po 455 latach biskupem Rzymu, nie będącym Włochem. Wybór na głowę Kościoła osoby z kraju socjalistycznego wpłynął znacząco na wydarzenia w Europie wschodniej i Azji w latach 80. XX wieku.

Papież był także honorowym obywatelem wielu polskich miast.

 

Zamach na Jana Pawła II

W dniu 13 maja 1981, podczas audiencji generalnej na Placu św. Piotra w Rzymie, Jan Paweł II został postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę. Do tej pory nie wyjaśniono, kto tak naprawdę stał za tym zamachem. Podejrzewano np. że Ali Agca działał na zlecenie bułgarskiej służby bezpieczeństwa, której z kolei zleciła zamach radziecka KGB. Ostatecznie "bułgarski ślad" uznany został za fałszywy. Wiadomo także, że zamachowi można było zapobiec, gdyby nie zaniedbanie i lekceważenie sygnałów ostrzegawczych dawanych przez amerykańską CIA.

Papież wybaczył swojemu zamachowcy i odwiedził go w więzieniu.

Konsekwencją tego zamachu stało się odtąd opancerzenie papa mobile - pojazdu, którym poruszał się papież.

 

 

Papież a wyznawcy judaizmu


Jan Paweł II wygłosił wiele przemówień i napisał dużą ilość listów na temat stosunku chrześcijan do społeczności żydowskiej. Skupił się nie tylko na fenomenie holocaustu, ale również na aspektach teologicznych w relacjach między chrześcijaństwem a Narodem Wybranym, rozwijając i wprowadzając w praktykę myśl zaistniałą w dokumencie soborowym Nostra Aetate. Wedle watykanistów, należy widzieć w tej papieskiej wrażliwości echa jego przeżyć sprzed II wojny światowej i zwłaszcza z czasów wojennych. Potępił antysemityzm, który nazwał nie do pogodzenia z chrześcijaństwem. W okresie Wielkiego Jubileuszu roku 2000 dokonał historycznego wyznania win Kościoła – w tym win względem Żydów. Ważnymi etapami pojednawczymi były:

·  wizyta w Synagodze Większej w Rzymie 13 kwietnia 1986 roku – pierwsza papieska wizyta w synagodze praktycznie od początku chrześcijaństwa,

·  pielgrzymka do Ziemi Świętej (20-26 marca 2000), w czasie której modlił się przed Ścianą Płaczu.

 

 

Ekumenizm

Ekumenizm w wydaniu Jana Pawła II stał się pojęciem bardzo szerokim, ogarniającym nie tylko jak do tej pory wiernych poszczególnych wyznań chrześcijańskich, ale także członków innych religii i ateistów. W 1999 r. papież ucałował Koran przywieziony w prezencie przez muzułmańskich duchownych.Wiele czasu poświęcił budowie jedności pomiędzy Kościołami chrześcijańskimi. Sam podkreślał także ważność ekumenizmu w jego pontyfikacie, m.in. w encyklice Redemptor hominis: nigdy nie przestanę tego podkreślać i będę popierał każdy wysiłek podejmowany w tym kierunku na wszystkich płaszczyznach, w których spotkamy naszych braci chrześcijan

 

 

Zwyczaje Jana Pawła II

 

Za pontyfikatu Jana Pawła II, dzięki samemu papieżowi, nastąpiły ogromne zmiany w Watykanie, a także w postrzeganiu osoby papieża przez społeczność zarówno katolicką jak i pozostałych chrześcijan oraz wyznawców innych religii. Zaraz po swoim wyborze na Stolicę Apostolską Jan Paweł II nie pozwolił prymasowi Wyszyńskiemu uklęknąć przed sobą. Pierwsze przemówienie wygłosił po włosku, a więc w języku narodu, do jakiego przemawiał. Do tej pory przyjęte było, że papież zawsze swoje pierwsze przemówienie wygłasza w łacinie. To był dopiero początek wielkich zmian. Należą do nich:

1.   liczne pielgrzymki (zagraniczne oraz parafii we Włoszech),

·  zwyczaj całowania ziemi kraju, do którego przybywał z pielgrzymką,

·  msze święte dla wielkich tłumów, organizowane na stadionach, lotniskach, placach itp.,

·  wygłaszanie całych homilii lub choćby krótkich sentencji w języku kraju, do którego przybywał z pielgrzymką,

·  udział zespołów folklorystycznych w czasie mszy,

2.   spotkania z duchownymi innych wyznań oraz odwiedziny świątyń różnych religii (wyznań niekatolickich oraz niechrześcijańskich),

3.   udział w przedsięwzięciach artystycznych: koncertach, występach zespołów, projekcjach filmowych,

4.   wykonywanie kapłańskich posług

5.   prywatne spotkania z wiernymi,

6.   bezpośrednie spotkania z tłumem w trakcie pielgrzymek,

7.    żarty i bezpośredniość w kontaktach z ludźmi.

Wprawdzie już począwszy od Jana XXIII papiestwo zaczęło rezygnować z niektórych elementów ceremoniału, jednakże dopiero Jan Paweł II zniwelował większość barier, przyjmując postawę papieża bliskiego wszystkim ludziom, papieża-apostoła. Nie zmieniło się to nawet po zamachu.

 

 

Papież młodych

 

Jan Paweł II chętnie spotykał się z młodymi ludźmi i poświęcał im dużo uwagi. Na spotkanie w Rzymie 31 marca 1985 roku, który ONZ ogłosiło Międzynarodowym Rokiem Młodzieży, napisał list apostolski na temat roli młodości jako okresu szczególnego kształtowania drogi życia, a 20 grudnia zapoczątkował tradycję Światowych Dni Młodzieży. Odtąd co roku przygotowywał orędzie skierowane do młodych, które stawało się tematem tego międzynarodowego zlotu, organizowanego w różnych miejscach na świecie (w Polsce w Częstochowie w 1991 roku).

 

 

Pielgrzymki Jana Pawła II

   

Jan Paweł II jest najwięcej podróżującym i pielgrzymującym papieżem w historii Kościoła. W ciągu 27 lat swojego pontyfikatu odbył w sumie 104 zagraniczne podróże do 129 krajów na wszystkich kontynentach.

 

Pielgrzymki do Polski:

·         VII pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 16-19 VIII 2002

·         VI pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 5-17 VI 1999

·         V pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 31 V - 10 VI 1997

·         Nieoficjalna pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 22 V 1995

·         IV pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 1-9 VI oraz 13-16 VIII 1991

·         III pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 8-14 VI 1987

·         II pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 16-23 VI 1983

·         I pielgrzymka Jana Pawła II do Polski: 2-10 VI 1979

 



Wszystkie pielgrzymki Jana Pawła II:

1978 rok:

·  29.10: Mentorella

1979 rok:

·  25.01 - 1.02: Meksyk, Dominikana, Bahamy

·  2 - 10.06: Polska: Warszawa, Gniezno, Częstochowa, Kraków, Kalwaria Zebrzydowska, Wadowice, Oświęcim, Nowy Targ

·  29.09 - 1.10: Irlandia

·  1 - 8.10: ONZ, USA

·  28 - 30.11: Turcja

1980 rok:

·  2 - 12.05: Zair, Kongo, Kenia, Ghana, Burkina Faso, Wybrzeże Kości Słoniowej

·  30.05 - 2.06: Francja

·  30.06 - 12.07: Brazylia

·  15 - 19.11: Republika Federalna Niemiec

1981 rok:

·  17 - 22.02: Filipiny

·  23 - 26.02: Japonia

1982 rok:

·  12 - 19.02: Nigeria, Benin, Gabon, Gwinea Równikowa

·  12 - 15.05: Portugalia

·  28.05 - 2.06: Wielka Brytania

·  11 - 12.06: Argentyna

·  15.06: Szwajcaria

·  29.08: San Marino

·  31.10 - 9.11: Hiszpania

1983 rok:

·  2 - 10.03 : Ameryka Środkowa i Karaiby

·  20 - 22.05: Mediolan

·  16 - 23.06: Polska: Warszawa, Niepokalanów, Częstochowa, Poznań, Katowice, Wrocław, Góra Świętej Anny, Kraków

·  14 - 15.08: Francja

·  10 - 13.09: Austria

1984 rok:

·  2 - 12.05: Azja i wyspy Pacyfiku

·  12 - 17.06: Szwajcaria

·  9 - 21.09: Kanada

·  10 - 13.10 : Hiszpania, Dominikana, Puerto Rico

1985 rok:

·  26.01 - 6.02: Wenezuela, Ekwador, Peru, Tobago

·  11 - 21.05: Holandia, Luksemburg, Belgia

·  8 - 19.08: Togo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Zair, Kenia, Maroko

·  8.09: Lichtenstein

1986 rok:

·  31.01 - 11.02: Indie

·  1 - 8.07: Kolumbia, Saint Lucia

·  4 - 7.10: Francja

·  27.10: Asyż

·  18.11 - 1.12: Bangladesz, Singapur, Fidżi, Nowa Zelandia, Australia, Seszele

1987 rok:

·  31.03 - 13.04: Urugwaj, Chile, Argentyna

·  30.04 - 4.05: Niemcy

·  8 - 14.06: Polska: Warszawa, Majdanek, Lublin, Tarnów, Kraków, Szczecin, Gdynia, Gdańsk, Częstochowa, Łódź

·  10 - 21.09: Stany Zjednoczone, Kanada

1988 rok:

·  7 - 19.05: Urugwaj, Boliwia, Peru, Paragwaj

·  23 - 27.06: Austria

·  10 - 19.09: Zimbabwe, Botswana, Lesotho, Suazi, Mozambik

·  8 - 11.10: Francja

1989 rok:

·  28.04 - 6.05: Madagaskar, Réunion, Zambia, Malawi

·  1 - 10.06: Norwegia, Islandia, Finlandia, Dania, Szwecja

·  19 - 21.08: Santiago de Compostela, Asturia

·  6 - 16.10: Korea Południowa, Indonezja, Mauritius

1990 rok:

·  25.01 - 1.02: Wyspy Zielonego Przylądka, Gwinea Bissau, Mali, Burkina Faso, Czad

·  21 - 22.04: Czechy i Słowacja

·  6 - 14.05: Meksyk, Curacao

·  25 - 27.05: Malta

·  1 - 10.09: Tanzania, Burundi, Rwanda, Wybrzeże Kości Słoniowej

1991 rok:

·  10 - 13.05: Portugalia

·  1 - 9.06: Polska: Koszalin, Rzeszów, Przemyśl, Lubaczów, Kielce, Radom, Łomża, Białystok, Olsztyn, Włocławek, Płock, Warszawa, Kraków, Wadowice, Częstochowa

·  13 - 20.08: Polska, Węgry

·  12 - 21.10: Brazylia

1992 rok:

·  19 - 26.02: Senegal, Gambia, Gwinea

·  4 - 10.06: Angola, Sao Tome e Principe

·  9 - 14.10: Dominikana

1993 rok:

·  3 - 10.02: Benin, Uganda, Sudan

·  25.04: Albania

·  8 - 10.05: Sycylia

·  12 - 17.06: Hiszpania

·  9 - 16.08 Jamajka, Meksyk, Stany Zjednoczone

·  4 - 10.09: Litwa, Łotwa, Estonia

1994 rok:

·  10 - 11.09: Chorwacja

1995 rok:

·  11 - 21.06: Filipiny, Papua-Nowa Gwinea, Australia, Sri Lanka

·  20 - 22.05: Czechy, Polska: Skoczów, Bielsko-Biała, Żywiec

·  3 - 4.06: Belgia

·  30.06 - 3.07: Słowacja

·  14 - 20.09: Kamerun, RPA, Kenia

·  4 - 9.10: USA

1996 rok:

·  5 - 12.02: Gwatemala, Nikaragua, Salwador, Wenezuela

·  14.04: Tunezja

·  17 - 19.05: Słowenia

·  21 - 23.06: Niemcy

·  6 - 7.09: Węgry

·  19 - 23.09: Francja

1997 rok:

·  12 - 13.04: Bośnia i Hercegowina

·  25 - 27.04: Czechy

·  10 - 11.05: Liban

·  31.05 - 10.06: Polska: Wrocław, Legnica, Gorzów Wielkopolski, Gniezno, Poznań, Kalisz, Częstochowa, Zakopane, Ludźmierz, Kraków, Dukla, Krosno

·  21 - 24.08: Francja (Światowy Dzień Młodzieży)

·  2 - 6.10: Brazylia

1998 rok:

·  3.01: Asyż i inne miejsca dotknięte trzęsieniem ziemi (Włochy)

·  21 - 26.01: Kuba

·  21 - 23.03: Nigeria

·  19 - 21.06: Austria

·  18 - 20.09: Chiavari i Brescia (Włochy)

·  2 - 4.10: Chorwacja

1999 rok:

·  22 - 28.01: Meksyk i USA

·  7-9.05.: Rumunia

·  30.05: Ankona (Włochy)

·  5 - 17.06: Polska: Gdańsk, Pelplin, Elbląg, Licheń, Bydgoszcz, Toruń, Ełk, Wigry, Siedlce, Drohiczyn, Warszawa, Sandomierz, Zamość, Łowicz, Sosnowiec, Kraków, Stary Sącz, Wadowice, Gliwice, Częstochowa

·  19.09: Słowenia

·  5-9.11: Indie i Gruzja

2000 rok:

·  24-26.02: Synaj i Egipt

·  20-26.03: Ziemia Święta

·  12-13.05: Fatima

2001 rok:

·  4-9.05: Grecja, Syria, Malta

·  23-27.06: Ukraina

·  22-27.09: Kazachstan, Armenia

2002 rok:

·  22-26.05: Azerbejdżan, Bułgaria

·  23.07-2.08: Kanada (ŚDM), Ameryka Środk.

·  16-19.08: Polska: Kraków, Łagiewniki, Kalwaria Zebrzydowska

2003 rok:

·  3-4.05: Hiszpania

·  5-9.06: Chorwacja

·  22.06: Bośnia i Hercegowina

·  11-14.09: Słowacja

2004 rok:

·  5-6.06: Szwajcaria

·  15-16.08: Lourdes, Francja

 

Choroba i śmierć

Krzyże z zapalonych okien akademików AGH w hołdzie dla zmarłego papieża (3 kwietnia 2005).

 

Biały Marsz ku czci Jana Pawła II we Włocławku.30 tys. osób uczestniczyło 12 km marszu. (8 kwietnia 2005).

Jan Paweł II od początku lat 90. cierpiał na postępującą chorobę Parkinsona. Mimo licznych spekulacji i sugestii ustąpienia z funkcji, które nasilały się w mediach zwłaszcza podczas kolejnych pobytów papieża w szpitalu, pełnił ją aż do śmierci. Jego długoletnie zmagania z chorobą i starością są osobistym przykładem głoszonych na ten temat poglądów, w których podkreślał godność ludzkiego cierpienia oraz odnosił je do męki Chrystusa. 13 maja 1992 papież ustanowił nawet Światowy Dzień Chorego.

 

Tłumy wiernych oczekujących w kolejce, aby oddać hołd Janowi Pawłowi II (5 kwietnia 2005)

Nagłe pogorszenie stanu zdrowia papieża zapoczątkowane było grypą oraz zabiegiem tracheotomii. Zmarł 2 kwietnia 2005 o godzinie 21:37, po zakończeniu Apelu Jasnogórskiego, w pierwszą sobotę miesiąca i wigilię Święta Miłosierdzia Bożego oraz dwa dni przed świętem Zwiastowania NMP (dzień świętości życia, którego był orędownikiem), w 9665. dniu swojego pontyfikatu. Odszedł po dwóch dniach cierpienia, podczas których nieustannie towarzyszyli mu wierni z całego świata, śledząc na bieżąco wiadomości dochodzące z Watykanu.

Podkreśla się, że papież do ostatnich chwil był przytomny. Uczestniczył jeszcze we mszy, odprawianej już w liturgii ze Święta Bożego Miłosierdzia (wigilia), przyjmując eucharystię i po raz drugi sakrament chorych. Umierał tuż przed jej końcem; trzymając za rękę swojego osobistego sekretarza, arcybiskupa Stanisława Dziwisza, wypowiedział słowo amen. Bezpośrednią przyczyną śmierci był wstrząs septyczny i towarzysząca mu zapaść sercowo-naczyniowa. Były to następstwa infekcji dróg moczowych w osłabionym chorobą Parkinsona i niewydolnością oddechową organizmie.

7 kwietnia 2005 został opublikowany testament Jana Pawła II

 

 

Pogrzeb



Pogrzeb Jana Pawła II odbył się w piątek 8 kwietnia 2005. Trumnę z prostych desek z drewna cyprysowego (symbolu nieśmiertelności) ustawiono wprost na rozłożonym na bruku placu św. Piotra dywanie. Mszy świętej koncelebrowanej przez kolegium kardynalskie i patriarchów katolickich Kościołów wschodnich przewodniczył dziekan kolegium, kardynał Joseph Ratzinger (jedenaście dni później wybrano go na nowego papieża). Uczestniczyło w niej na placu św. Piotra ok. 300 tysięcy wiernych oraz 200 prezydentów i premierów, a także przedstawiciele wszystkich wyznań świata, w tym duchowni islamscy i żydowscy. W całym Rzymie przed ekranami rozstawionymi w wielu miejscach miasta zgromadziło się 5 mln ludzi, w tym ok. 1,5 mln. Polaków. Po zakończeniu nabożeństwa żałobnego, w asyście tylko duchownych z najbliższego otoczenia, papież został pochowany w podziemiach bazyliki św. Piotra na Watykanie, w krypcie Jana XXIII, beatyfikowanego w 2000 roku. Prosty grobowiec o głębokości 1,7 m, przykryty marmurową płytą z napisem "Ioannes Paulus II 1920-2005", jest spełnieniem zapisu z testamentu, który mówił o "prostym grobie w ziemi". Grobowiec Jana Pawła II znajduje w krypcie w pobliżu miejsca, gdzie według tradycji znajduje się grobowiec św. Piotra.

 


Pogrzeb Jana Pawła II

Procesji z trumną przewodniczył kardynał kamerling, Eduardo Martinez Somalo. W Grotach Watykańskich trumnę złożono w drugiej, cynkowej, którą szczelnie zalutowano, a tę w trzeciej, wykonanej z drewna orzechowego. Do trumny został włożony woreczek z medalami wybitymi w czasie pontyfikatu Jana Pawła II oraz umieszczony w ołowianym pojemniku akt, który zawiera najważniejsze fakty z okresu jego pontyfikatu. Trumny zostały opatrzone watykańskimi pieczęciami. W złożeniu trumny uczestniczyli jedynie najbliżsi współpracownicy papieża, arcybiskupi Stanisław Dziwisz i Piero Marini

 

 

Jan Paweł Wielki

Po śmierci papieża, wielu duchownych przedstawicieli Watykanu, a także wielu wiernych oraz w mass-mediach zaczęto dodawać mu nowy przydomek nazywając go Janem Pawłem Wielkim. Tylko trzech papieży w historii kościoła katolickiego nosiło taki przydomek. Przydomek ten pojawił się m.in. w homilii wygłoszonej przez kardynała Angelo Sodano oraz w publikacjach Tygodnika Powszechnego. Również nowy papież, Benedykt XVI, rozpoczął swoje wystąpienie od słów: "Po wielkim papieżu Janie Pawle II...". Wyraz temu daje często, kiedy wspomina Jana Pawła II.

 

Wiadomości

Kontakt

  • Szkoła Podstawowa nr 3 im. Jana Pawła II w Kasince Małej
    Szkoła Podstawowa nr 3
    34 - 734 Kasinka Mała 733
    NIP 737 18 34 140
  • 18 33 13 113

Galeria zdjęć